zondag 28 januari 2018

BRM 200 Bunnik NL- Onder N.A.P.

Het is zaterdag 27 januari en de wekker piept om even over zessen.
Dat is niet vreemd want dat doet hij altijd om mij wakker te porren voor een zwemtraining.
Vandaag ontwaak ik echter op dit vroege uur om een andere sportieve uitdaging aan te gaan.
Samen met Douwe gaan we het 200 km brevet vanuit Bunnik fietsen.
Een hele uitdaging want echt veel fietskilometers hebben we de laatste tijd niet gemaakt.

Ik kleed me warm in laagjes, werk mijn standaard 2-sneden-brood-ontbijt naar binnen en maak broodpakketjes voor onderweg. Alle fietsbenodigdheden liggen al in de velomobiel dus daar hoef ik me op dit vroege uur geen zorgen meer over te maken.
Geheel voorbereid koppel ik even over zevenen de aanhanger met fietsen achter de auto en zo kunnen we op ontspannen wijze naar Bunnik.

De start van het brevet is bij de StayOkay Bunnik en als we daar aankomen staan er al heel wat fanatiekelingen fietsen uit te laden. Wij vinden een mooie langgerekte parkeerplek waar de combinatie van auto met aanhanger in zijn geheel op past. De Quest van Douwe en de mijn DF zijn in een paar minuten uitgeladen en snel daarna halen we onze stempelkaarten bij de organisatie.
De ontvangst is prima geregeld en we krijgen zelfs een bak koffie aangeboden.
Na een korte toespraak waarin benadrukt wordt dat het geen wedstrijd is en het de bedoeling is dat iedereen de finish haalt, mogen  we om negen uur op pad.
Enkele snelle mannen lijken dan toch direct gas te geven, maar de grote meute begint rustig te trappen. Wij beginnen ergens halfweg in de groep van de circa 80 randonneurs die van start gaan. 
De route van vandaag gaat door voor ons wel erg bekende streken. We fietsen van Bunnik naar Nieuwegein, maken daar een lusje dat wij niet kennen langs het centrum en door IJsselstein en rijden dan langs de vaart via Benschop en Polsbroek naar de Vlist.
Halfweg de Vlist pakken wij de andere kant van het water omdat we weten dat verderop wat passages liggen die met onze velomobielen moeilijk te zijn te nemen.
 We komen in Haastrecht en koersen langs de provinciale weg naar Gouda. We blijven aan de zuidkant van de stad en steken bij de Julianasluizen over om richting Moordrecht te gaan.
We maken een zigzagbeweging door de polder en komen dan in de buurt van de Zevenhuizerplas.
Tot daar aan toe fietsen we achter een groep die er aardig de vaart in houdt, maar door de wind die nu al wat sterker is geworden moeten we hen laten gaan. Dat voelt wat vreemd voor ons velorijders, maar op de fietsen voor ons zitten natuurlijk wel echte doorgewinterde langeafstandsfietsers. 
We vervolgen de route met zijn twee├źn en komen via Berkel en Rodenrijs en Schipluiden in ’t Woud.
In koffiehuis de Hooiberg halen we onze eerste stempel en pakken we een bak koffie met appeltaart.
Het rustmoment is erg welkom om weer wat krachten te verzamelen voor de volgende etappe. 
Het volgend routedeel gaat door drukker bebouwd gebied. We steken Delft door ten noorden van de stad. Ik zie dat we vlak bij vrienden langs komen, maar we hebben uiteraard geen tijd om daar langs te gaan. Na Deflt kruizen we ook Pijnakker en Zoetermeer en daarna komen we weer op rustiger wegen. In Boskoop komen we vlak langs Pim en in Bodegraven weer langs andere vrienden en bekenden. Ook hier rijden we stug en gestaag door en rusten we slechts even langs de kant van de weg.
Douwe heeft onderweg wat bedenkingen over het uitrijden van het brevet, maar inmiddels toch zijn zinnen gezet op het halen van de finish. Ons tempo ligt inmiddels ook wat lager dan dat we normaal fietsen, maar onze tellers registreren staat gestaag extra kilometers. We komen langs de Oude Rijn in Woerden en pakken daar een ommetje over ’s Gravensloot om moeilijke manoeuvres met de velo’s in het centrum te vermijden. De afstand van Woerden naar Bunnik is hemelsbreed niet zo groot meer, maar de track maakt nog een verrassende ruime lus van ruim 60 km. We komen door Kamerik en Kanis en via Kockengen in Breukelen en krijgen dan een ronde door het Loosdrechts plassengebied. De tweede stempelpost is in het centrum van Oud-Loosdrecht en verbazingwekkend genoeg komen we daar weer vele medestrijders tegen. De uitbater geeft ons een stempel op onze kaart en wij nemen een colaatje om wat extra suiker binnen te krijgen.
Na deze laatste stop is de schemer ingevallen en langzaam aan wordt de weerkaatsing van mijn lichtbundel op wegdek steeds scherper. Het laatste deel van de route leidt ons door de polder van Westbroek naar de Bilt en vandaaruit terug naar Bunnik. De wegen vlak voor de eindstreep zijn bijzonder donker en ik ben er blij dat ik met 2 koplampen op vol vermogen de hele weg goed kan verlichten.

Om half zeven zijn we weer bij de StayOkay en daar laten we de laatste stempel om onze kaart zetten. De tocht is volbracht en het eerste brevet van 2018 is binnen!

Moe maar voldoen zetten we onze fietsen in de aanhanger en daarna verorberen we in het naastliggende pannenkoekenhuis een bak tomatensoep en een pannenkoek.
Na een rustige terugreis komen we weer veilig thuis en kijken we terug op een mooie dag.
Net geen 200 km, maar de 2 missende krijgen we vast cadeau van de organisatie. 


1 opmerking: