Koningsrit 2018

Het wordt haast traditie om op Koningsdag een lange fietstocht te maken.

Daarom heb ik ook dit jaar een tocht in de agenda gezet.

En ik ben niet de enige want Pim, Erwin, Henri en Victor hebben dat ook gedaan. 

We verzamelen voor acht uur bij mij thuis en vertrekken even over achten. 

De route van dit jaar leidt ons over de Belgische grens en weer terug.

 In het eerste deel van de tocht komen we door de Vlist.

De bloesem is er de laatste weken ontpopt en erg mooi.

Op de weg is het in verband met Koningsdag lekker rustig en we zijn al snel met de pont de lek over. 

Hier fietsen we eerst een stukje langs de dijk, zodat we verderop mooie polderwegen kunnen pakken in plaats van langs de provinciale weg te rijden. 

 Inmiddels hebben Victor en Erwin de kop genomen.

 We schieten lekker op en komen al weer snel bij Gorinchem.

 Via de brug steken we de Merwede over en aan de andere kant draaien we een volgende dijk op.

Deze brengt ons in Woudrichem, waar we zoals dat traditiegetrouw hoort oranje tompoezen scoren bij de warme bakker.

 In de volgende etappe doorkruizen we het land van Altena.

We worden verrast door een optocht van kinderen met versierde fietsen en moeten daar even voor wachten.

We steken we de Bergsche Maas over, maar moeten bij de brug over het Zuiderkanaal wachten voor een lange stoet oude tractoren.

Daarna fietsen we verder zuidwaarts en komen we bij het Bels Lijntje. 

Dit fietspad loopt van Tilburg tot Turnhout.

 Wij volgen het tot in Baarle -Nassau.

 Daar stoppen we om een paar stevige uitsmijters te eten.

Ondertussen zijn we op de helft van de route en fietsen we de Belgische grens over.

 Daar in België stuiteren we over een paar slechte fietspaden, maar gelukkig komen we weer heelhuids in Nederland.

 We koersen naar Zevenbergen en willen daar nog even stoppen.

In het centrum zijn echter activiteiten voor Koningsdag en dat trekt ons niet.

Wij rijden dus maar verder en komen via de Moerdijkbrug in Dordrecht. 

 Hier had ik voor nood een extra stop gepland, maar deze plek wordt nu onze middagpauze.

In het huiskamercafe nemen we nog wat te drinken en een stuk wortelnotentaart.

 Langs Alblas komen we op de Lekdijk.

Bij Bergambacht steken we met pont over en dan rest nog één laatste stuk naar Gouda. 

Na vrijwel exact 200 km komen we aan bij ons thuis.

Petra heeft ondertussen lekker eten gemaakt en dat gaat er goed in.

Met een toetje van hangop  met blauwe bessen sluiten we de dag mooi af.

Het was weer een heerlijke fietsdag!

Paastreffen 2018

Paastreffen 2018 komt er weer aan.

Van vrijdag 30 maart t/m maandag 2 april kan je weer gezellig aanschuiven.

Dit jaar is het paastreffen in Otterlo.

 

Heb je zin om langs te komen kijk op Ligfiets.net voor verdere informatie.

Zondag de eerste van de maand zijn wij niet aanwezig op de Markt in Gouda.

Als je zin hebt; er zijn waarschijnlijk wel anderen die wel gaan fietsen.

Neem gewoon even een kijkje op de Markt in Gouda.

BRM300 Na Winters Fietsgenot

Zes weken geleden heb ik het 200 km brevet vanuit Bunnik gefietst.

Na die tijd is het door vakantie en griep niet echt van fietsen gekomen.

Enkel één rondje op de bukfiets en één rondje op de ligfiets vormen enige voorbereiding voor de tocht van vandaag.

Het is namelijk 10 maart en de dag van het 300 km brevet, een fietstocht die wederom start vanuit Bunnik.

De afgelopen dagen verdwijnen bij mij laatste hoestprikkels en worden de brevetkriebels steeds sterker.

De weersverwachtingen lopen aanvankelijk nogal uiteen, maar enkele dagen voor de tocht zien ze er acceptabel tot zelfs goed uit.

Ik schrijf me in via de website van randonneurs.nl en begin met mijn voorbereidingen.

Ik verzamel een dubbel set kleding en neem de twee avonden voor de start magnesiumtabletten.

Op de vrijdagavond maak ik mijn velomobiel startklaar en set die alvast in de aanhanger.

Ik koppel hem ook alvast aan de auto zodat ik me daar ’s ochtend vroeg niet druk om hoef te maken.

Op zaterdag rijd ik om kwart over zes weg vanuit Gouda en rond zeven uur parkeer ik in Bunnik.

Ik hevel de laatste spullen over uit de auto in de fiets en met wat hulp van een medefietser komt de DF uit de aanhanger.

In het barretje van de StayOkay haal ik mijn startkaart die net als voorgaande keer weer keurig klaar ligt.

De koffie is nu ook weer inbegrepen en smaakt prima zo vroeg op de morgen.

Even voor achten houdt organisator Frank zijn startspeech waarin hij ons een leuke en veilige fietstocht wenst en benadrukt dat het geen wedstrijd is.

Ook meldt hij dat er na 40 km wegwerkzaamheden zijn waar velomobielen waarschijnlijk niet doorkunnen.

Na de toespraak gaan we met 68 fietsers op pad voor een ronde door Zuid-Nederland.

We gaan via Nieuwegein de Lekbrug bij Vianen over en zuidwest naar Meerkerk.

Via de polder komen we in de buurt van de 40 km passage waar omleidingsborden voor fietsers staan.

Tot nu toe heb ik achter een groep wielrenners gereden, maar zij negeren nu de omleiding en ik ga de borden volgen.

Via de andere oever van de Giessen kan ik de route in de gaten houden en bij Giessendam kom ik weer op de route terecht.

Ik fiets nu alleen en de route leidt mij naar Dordrecht een bekend stuk dat we wel fietsen als we naar Maia de ligfietswinkel gaan.

In de groenstrook langs de stad is een uitlaatgebied en daar wordt goed gebruik van gemaakt.

Veel honden lopen los en enige voorzichtigheid is dus wel geboden.

Een viervoeter bedenkt dat hij mij wel wil volgen en begint mee te rennen.

Ik zet wat aan maar de hond blijft mij stug enkel honderden meters volgen en haakt pas af bij 40.

Even na Dordt kom ik bij de eerste stempelpost.

Hier staat gelukkig weer een groepje medefietsers en dat betekent dat ik het volgende stuk weer kan aanhaken en niet alleen hoef te rijden.

Even later moet ik nog een keer omrijden omdat een trekkerscombinatie alleen ruimte laat voor wielrenners en ben ik het groepje weer kwijt.

Via Zevenbergen en Etten-Leur bereik ik al snel de tweede stempelpost in Rijsbergen en vind ik ze terug.

Achter de kassa van de Total staat een hele rij mannen die allemaal een stempeltje willen.

Ik sluit aan en koop ook wat water om mijn vochtvoorraad aan te vullen.

Het volgende tussendeel is met 70 km wat langer en gaat over leuke wegen door Brabant.

Bos en boerenland wisselen elkaar af met uitzonder van de passage door Tilburg.

Frank heeft een rechte lijn langs het spoor getrokken maar ook deze lijn gaat wel door de stad.

Met DF is het oppassen en met extra inspanning steeds weer optrekken bij verkeerslichten.

De derde stempelpost is thuis bij de organisator en biedt meer dan alleen een stempel.

Er is een keukenploeg ingeschakeld om alle fietsers te voorzien van tomatensoep, Brabantse worstenbroodjes, broodjes ham of kaas en een drankje.

Deze actie verdient natuurlijk alle lof en ik geniet er van terwijl ik gelijk wat kan rusten voor de kleine tweede helft van de fietstocht.

Na de aangename pauze ga ik aanvankelijk alleen op pad, maar na een paar kilometer haakt een randonneur bij mij aan.

Zijn GPS is er mee gestopt en hij volgt mij graag naar de volgende post.

Dat lukt best en zelfs als ik op de dijk langs de Maas 36 ga rijden blijft hij dicht in mijn wiel.

We fietsen eerst oostwaarts naar Nijmegen en dan in noordelijke richting naar Arnhem.

Hier moeten we bij de McDonalds een volgende stempel halen.

Buiten zit een groepje dat al eerder daar was een portie fastfood te verorberen.

Ik houdt het bij mijn eigen proviand en zorg enkel dat mijn watervoorraad weer op peil komt.

Tot nu was het weer prachtig en zelfs lenteachtig, maar ondertussen is het gaan spetteren en begint het donker te worden.

Vanaf de stopplek haak ik weer aan bij een groepje en zo kom ik makkelijk de stad uit.

Ik wist niet da Arnhem in een groot gat ligt en dat het klimmen is om eruit te komen.

Even raak ik mijn voorrijders kwijt, maar op de een stukje bergafwaarts kan ik weer aanhaken.

Het tempo ligt u wat lager doordat het donker is of doordat de vermoeidheid begint.

Het groepje fiets rond de 25 en ik blijf volgen omdat dat ik niet graag alleen in het donker rijd.

We rijden nu weer westelijk en komen gaan via Ede naar Woudenberg.

Na 285 km zijn we aan de voet van de Piramide van Austerlitz en mogen we nog een keer klimmen.

Daarna gaat het laatste stuk weer redelijk snel en via Zeist komen we terug in Bunnik.

Om 20:55 ben ik terug in de StayOkay, stempelt Frank mijn kaart af en zit de tocht er na 13 uur op.

Ik neem hier eerst nog een cola om een beetje bij te komen.

Dan gaat de DF weer in de aanhanger en rijd ik naar huis.

Hier help Petra om de boel uit te laden en binnen te zetten.

Na een douche plof ik om elf uur nog even op de bank voor een welverdiend biertje.

De nacht die volgt slaap ik als een roos en na het ontbijt verleng ik hem nog met een paar uurtjes.

Daarna ben ik weer redelijk uitgerust en geniet ik na met het poetsen van mijn DF.

Het is dus weer gelukt, hoewel het met wat meer training lekkerder zou moeten zijn gaan.

Komende tijd dus maar wat vaker in de fiets zien te komen.

Eerste rit met Liever Liggend 2018

Na een ijskoude week worden we vandaag verrast door een aangename temperatuur als we onze neuzen buiten de deur steken.

Dat komt mooi uit want vandaag staat de seizoenopening 2018 van Liever Liggend op de agenda.

Op de markt merken we dat nog niet iedereen in de gaten heeft dat het voorjaar in aantocht is.

We staan aan de start van de tocht met 2 velomobielen en 4 open liggers.

De rit van vandaag is enigszins afgestemd op de windverwachting.

Aanvankelijk was de bedoeling richting de Meije te gaan, maar een rondje langs de Hollandse IJssel lijkt toch een betere keuze.

Met een zig-zag-route door Gouda komen we bij de rivier en steken hier door naar de zuidkant van het water.

Langs de oevers van de rivier liggen nog veel ijsschotsen in het water en dat  levert heel bijzonder plaatjes op.

We volgen de rivier en komen door Gouderak, Ouderkerk a/d IJssel en Krimpen a/d IJssel.

Via de Algerabrug kunnen we weer naar de andere kant oversteken.

Na een paar kruisingen met verkeerslichten komen we weer langs het water uit.

We fietsen door een oude woonwijk met nostalgische huizen en een kerkje.

Het wegdek is hier belegd met hobbelige klinkers, maar gaat even verderop weer over in asfalt.

Bij de dijk staat een opvallend bootje met 2 dames.

We stoppen bij Leefgoed de Olifant waar restaurant De Dames is.

De zon is ondertussen gaan schijnen en we kunnen zelfs onder de luifel buiten op het terras zitten.

De drankjes en overheerlijke, warme appeltaart gaan er goed in.

De wachtende fietsen.

Na de pauze rijden we nog een stukje over de dijk en genieten we wederom van de uitzichten over de ijzige rivier.

Bij Hitland verlaten we de dijk en gaan we richting Nieuwerkerk.

We nemen daar het fietspad langs de doorgaande vaart.

Net voor Zevenhuizen komen we een Quest tegen en gaan wij rechtsaf.

We fietsen in een rechte lijn over een wat saaie polderweg richting Waddinxveen.

Enkele snelheidsbeperkende maatregelen die het autoverkeer moeten afremmen zorgen ervoor dat we wel op moeten blijven letten om het fietspad goed te volgen.

Bij W'veen gaan we via de Coenecoopbrug richting Gouda.

De 2 velo's gaan hier richting huis, wij fietsen via de Bloemendaalse weg terug.

Aan het eind van de rit staat er 46 km op onze teller.

Best mooi voor een openingsrit.

BRM 200 Bunnik NL- Onder N.A.P.

Het is zaterdag 27 januari en de wekker piept om even over zessen.

Dat is niet vreemd want dat doet hij altijd om mij wakker te porren voor een zwemtraining.

Vandaag ontwaak ik echter op dit vroege uur om een andere sportieve uitdaging aan te gaan.

Samen met Douwe gaan we het 200 km brevet vanuit Bunnik fietsen.

Een hele uitdaging want echt veel fietskilometers hebben we de laatste tijd niet gemaakt.

Ik kleed me warm in laagjes, werk mijn standaard 2-sneden-brood-ontbijt naar binnen en maak broodpakketjes voor onderweg. Alle fietsbenodigdheden liggen al in de velomobiel dus daar hoef ik me op dit vroege uur geen zorgen meer over te maken.

Geheel voorbereid koppel ik even over zevenen de aanhanger met fietsen achter de auto en zo kunnen we op ontspannen wijze naar Bunnik.

De start van het brevet is bij de StayOkay Bunnik en als we daar aankomen staan er al heel wat fanatiekelingen fietsen uit te laden. Wij vinden een mooie langgerekte parkeerplek waar de combinatie van auto met aanhanger in zijn geheel op past. De Quest van Douwe en de mijn DF zijn in een paar minuten uitgeladen en snel daarna halen we onze stempelkaarten bij de organisatie.

De ontvangst is prima geregeld en we krijgen zelfs een bak koffie aangeboden.

Na een korte toespraak waarin benadrukt wordt dat het geen wedstrijd is en het de bedoeling is dat iedereen de finish haalt, mogen  we om negen uur op pad.

Enkele snelle mannen lijken dan toch direct gas te geven, maar de grote meute begint rustig te trappen. Wij beginnen ergens halfweg in de groep van de circa 80 randonneurs die van start gaan. 

De route van vandaag gaat door voor ons wel erg bekende streken. We fietsen van Bunnik naar Nieuwegein, maken daar een lusje dat wij niet kennen langs het centrum en door IJsselstein en rijden dan langs de vaart via Benschop en Polsbroek naar de Vlist.

Halfweg de Vlist pakken wij de andere kant van het water omdat we weten dat verderop wat passages liggen die met onze velomobielen moeilijk te zijn te nemen.

 We komen in Haastrecht en koersen langs de provinciale weg naar Gouda. We blijven aan de zuidkant van de stad en steken bij de Julianasluizen over om richting Moordrecht te gaan.

We maken een zigzagbeweging door de polder en komen dan in de buurt van de Zevenhuizerplas.

Tot daar aan toe fietsen we achter een groep die er aardig de vaart in houdt, maar door de wind die nu al wat sterker is geworden moeten we hen laten gaan. Dat voelt wat vreemd voor ons velorijders, maar op de fietsen voor ons zitten natuurlijk wel echte doorgewinterde langeafstandsfietsers. 

We vervolgen de route met zijn tweeën en komen via Berkel en Rodenrijs en Schipluiden in ’t Woud.

In koffiehuis de Hooiberg halen we onze eerste stempel en pakken we een bak koffie met appeltaart.

Het rustmoment is erg welkom om weer wat krachten te verzamelen voor de volgende etappe. 

Het volgend routedeel gaat door drukker bebouwd gebied. We steken Delft door ten noorden van de stad. Ik zie dat we vlak bij vrienden langs komen, maar we hebben uiteraard geen tijd om daar langs te gaan. Na Deflt kruizen we ook Pijnakker en Zoetermeer en daarna komen we weer op rustiger wegen. In Boskoop komen we vlak langs Pim en in Bodegraven weer langs andere vrienden en bekenden. Ook hier rijden we stug en gestaag door en rusten we slechts even langs de kant van de weg.

Douwe heeft onderweg wat bedenkingen over het uitrijden van het brevet, maar inmiddels toch zijn zinnen gezet op het halen van de finish. Ons tempo ligt inmiddels ook wat lager dan dat we normaal fietsen, maar onze tellers registreren staat gestaag extra kilometers. We komen langs de Oude Rijn in Woerden en pakken daar een ommetje over ’s Gravensloot om moeilijke manoeuvres met de velo’s in het centrum te vermijden. De afstand van Woerden naar Bunnik is hemelsbreed niet zo groot meer, maar de track maakt nog een verrassende ruime lus van ruim 60 km. We komen door Kamerik en Kanis en via Kockengen in Breukelen en krijgen dan een ronde door het Loosdrechts plassengebied. De tweede stempelpost is in het centrum van Oud-Loosdrecht en verbazingwekkend genoeg komen we daar weer vele medestrijders tegen. De uitbater geeft ons een stempel op onze kaart en wij nemen een colaatje om wat extra suiker binnen te krijgen.

Na deze laatste stop is de schemer ingevallen en langzaam aan wordt de weerkaatsing van mijn lichtbundel op wegdek steeds scherper. Het laatste deel van de route leidt ons door de polder van Westbroek naar de Bilt en vandaaruit terug naar Bunnik. De wegen vlak voor de eindstreep zijn bijzonder donker en ik ben er blij dat ik met 2 koplampen op vol vermogen de hele weg goed kan verlichten.

Om half zeven zijn we weer bij de StayOkay en daar laten we de laatste stempel om onze kaart zetten. De tocht is volbracht en het eerste brevet van 2018 is binnen!

Moe maar voldoen zetten we onze fietsen in de aanhanger en daarna verorberen we in het naastliggende pannenkoekenhuis een bak tomatensoep en een pannenkoek.

Na een rustige terugreis komen we weer veilig thuis en kijken we terug op een mooie dag.

Net geen 200 km, maar de 2 missende krijgen we vast cadeau van de organisatie.